این فواره که در منطقه ی «Playa de la Malvarrosa» در شهر والنسیا واقع شده است به نام «فواره قایق آبی» شناخته می شود که با دیدن آن یک قایق بادی در حال حرکت را تصور خواهید کرد.

فواره ی «کریبدیس» (Charybdis) توسط یک هنرمند به نام ویلیام پای در سال ۲۰۰۰ و برای هتل لوکس «سی هام» (Seaham) در نزدیکی شهر ساندرلند در شمال بریتانیا ساخته شده است. کریبدیس نام یک پری دریایی در اودیسه ی هومر بود که توسط صاعقه ی زئوس مورد اصابت قرار گرفته و به یک گرداب تبدیل شد تا بدین وسیله به خاطر دزدیدن یک گاو نر از هرکول تنبیه شود. ویلیام پای فواره های مشابهی را نیز در کشورهای عمان و برزیل ساخته است.

این فواره ی زیبا که توسط دیوید باربر و بیل بورخس طراحی شده است در پارک «آمریکای زیبا» ( America The Beautiful) قرار دارد و در واقع یک حلقه ی باز ساخته شده از صفحات استیل نقره ای زنگ است که ۳۶۶ واترجت در داخل آن ها قرار دارد. فواره ی «جولی پنروز» (Julie Penrose) بر روی یک صفحه یمتحرک قرار گرفته و هر ۱۵ دقیقه یک دور کامل می زند. این فواره حرکات حیات بخش آب بین اتمسفر و سیاره زمین را به نمایش می گذارد. فواره ی «جولی پنروز» در سال ۲۰۰۷ تکمیل شده و ۲۴ وزن و طولی به اندازه ی یک ساختمان ۴ طبقه دارد.

اسب های وحشی برنزی لاس کولیناس توسط یک مجسمه ساز به نام رابرت گلن ساخته شده و در میدان ویلیامز شهر لاس کولیناس در ایروینگ تگزاس قرار گرفته اند. این فواره ی زیبا اسب های وحشی را نشان می دهد که روزگاری در سراسر تگزاس زندگی می کردند. در واقع گروهی از اسب های وحشی در حال دویدن هستند و فواره ی زیر پای آن ها پاشیده شدن آب به اطراف را به نمایش می گذارد.

فواره ی «رنگین کمان مهتابی» شهر سئول طولانی ترین فواره ی جهان است که به شکل پل ساخته شده و ۱۰٫۰۰۰ لامپ رنگی ال ای دی در طول ۱٫۱۴۰ متری ان به کار رفته است و در هر دقیقه ۱۹۰ تن آب از طریق این فواره به هوا پرتاب می شود. این فواره که در سال ۲۰۰۹ بر روی پل بانپو (Banpo Bridge) ساخته شده نشانه ی دوستی مردم این شهر با طبیعت است و آب آن از خود رودخانه تامین شده و باز به آن برمی گردد.

فواره ی دبی فواره ای دارای سیستم حرکات موزون است که در رودخانه ی مصنوعی برج خلیفه با مساحت ۳۰ هکتار ساخته شده و بعد از فواره ی اوکادا در مانیل فیلیپین دومین فواره ی بزرگ دارای چنین سیستمی به شمار می آید. این فواره توسط یک شرکت معماری مشهور آمریکایی ساخته شده و در ساخت آن از ۶٫۶۰۰ لامپ و ۲۵ پروژکتور رنگی استفاده شده است. فواره ی دوبی ۲۷۵ متر طول دارد و آب را تا ارتفاع ۱۵۲٫۵ متری به هوا پرتاب می کند.

فواره های نه گانه شناور اثری است از یک مجسمه ساز ژاپنی-آمریکایی به نام ایسامو نوگوچی که برای محل برگزاری نمایشگاه بین الملی سال ۱۹۷۰ در اوزاکا طراحی و ساخته شد. این فواره های خارق العاده کاملا شناور و در حال پرواز به نظر می رسند و اگر چه بیش از ۴۰ سال قبل ساخته شده اند اما همچنان انسان را تحت تاثیر قرار می دهند.

این سازه که بخشی مجسمه، بخشی فواره و بخشی هنر نمایشی است توسط یک مجسمه ساز اهل چک به نام دیوید کرنی ساخته شده است. مجسمه ی «متال مورفوسیس» (Metalmorphosis) که ۷٫۶ متر طول و ۱۴ تن وزن دارد از صفحات متحرک استیل ضد زنگ ساخته شده و همواره در حال حرکت است که هر چند وقت یک بار شکل سر یک انسان را به خود می گیرند. یک حوض بزرگ در اطراف این مجسمه قرار داشته و وقتی که صفحات استیل در جای درست خود قرار بگیرند آب از دهان مجسمه بیرون می ریزد.

موزه ی «دنیای کریستالی سواروفسکی» (Swarovski Crystal Worlds) در شهر واتنز در اتریش در سال ۱۹۹۵ و به مناسبت صدمین سالگرد تاسیس کمپانی سواروفسکی در این کشور ساخته شده است. در ورودی این مرکز یک سر غول پیکر انباشته شده با پوشش گیاهی قرار دارد که دهان آن نیز مانند فواره عمل می کند.

فواره ی «پدر مقدس بر روی رنگین کمان» در ساحل منطقه ی ناکا (Nacka) در نزدیکی ساحل شهر استکهلم توسط یک مجسمه ساز سوئدی به نام کارل مایلز به عنوان نمادی برای صلح و به افتخار شکل گیری سازمان ملل ساخته شد. سپس یک مجسمه ساز آمریکایی به نام مارشال فردریکس که سال ها با مایلز همکاری کرده بود نمونه ای برنزی و کامل را از این سازه در مایلزگاردن ساخت. این سازه که ۲۴ متر طول دارد در سال ۱۹۹۵ نصب گردید.