چهاردهمین نکوداشت فرزانگان دشتستان درحالی در فرهنگسرای متقین برازجان برگزار شد که این بار یک زن را به عنوان چهره علمی و شاخص دشتستان معرفی می کرد.

از هنگامی که خداوند مشغول خلق زن بود، شش روز می گذشت.

فرشته ای ظاهر شد و عرض کرد: چرا این همه وقت صرف این یکی می فرمایید؟

خداوند پاسخ داد: دستور کار او را دیده ای؟

او باید کاملا” قابل شستشو باشد، اما پلاستیکی نباشد.

باید دویست قطعه متحرک داشته باشد، که همگی قابل جایگزینی باشند.

بوسه ای داشته باشد که بتواند همه دردها را، از زانوی خراشیده گرفته تا قلب شکسته، درمان کند.

فرشته پرسید: فکر هم می تواند بکند ؟

خداوند پاسخ داد: نه تنها فکر می کند، بلکه قوه استدلال و مذاکره هم دارد .

فرشته متاثر شد.

شما نابغه‌اید ای خداوند، شما فکر همه چیز را کرده اید، چون زن ها واقعا” حیرت انگیزند.

قلب زن است که جهان را به چرخش در می آورد
کار زن ها بیش از بچه به دنیا آوردن است.

آنها شادی و امید به ارمغان می آورند. آنها شفقت و فکر نو می بخشند

زن ها چیزهای زیادی برای گفتن و برای بخشیدن دارند

آنها برای آنچه باور دارند می‌جنگند…

سلام فارياب  چهاردهمین نکوداشت فرزانگان دشتستان در حالی در فرهنگسرای متقین برازجان برگزار شد که این بار یک زن را به عنوان چهره ی علمی و شاخص دشتستان معرفی می کرد.

زنی که پشت کوههای سربه فلک کشیده ی جا مانده از سلسله جبال زاگرس به دنیا آمده بود. در منطقه ای که فقر امکاناتش امید پیشرفت را از مردانش ربوده بود ،زن که دیگر جای خود داشت!

روستایش “فاریاب” در بخش بوشکان شهرستان دشتستان استان بوشهر واقع بود.

منطقه ای کوهستانی که مردمانش مناعت طبع و آزادگی را از همین کوهها یاد گرفته بودند و می دانستند برای رسیدن به قله باید زمین خورد، زخمی شد، عطش داشت، عاشق بود و در یک کلام” کم نیاورد”.

و او کم نیاورد و قله را دید. قله را باید فتح می کرد و از همانجا به تمام زنان روستا و منطقه اش که نه بلکه  به تمام زنان کشورش می گفت که اگر جلویتان سد ساختند شما اینقدر پر شوید که سد از شما لبریز شود و دیگر معنایش را از دست دهد.

او پر شد. پر از امید و مبارزه برای برداشتن تمام آنچه که او را زنجیر می کرد. زنجیرها باید گسسته شوند به پای اراده ی زنی که می خواهد به قله برسد.

پنجم بهمن ماه در برازجان مرصع صیادی به عنوان چهره ی برگزیده علمی دشتستان به روی صحنه آمد. او استوار ایستاد و گفت: روستا زاده ای است که پدر و مادری بیسواد داشته و رنج فروان برده تا بدینجا رسیده و هنوز هم حتی نیمه ی راه را طی نکرده است و در ادامه نیز تلاشی دو چندان باید.

او از رنج ها و آرزوهایش گفت. از سدهای پیش رویش. از محدودیت ها دردهایش. او برای اولین بار اعتراف کرد که در کشور هندوستان وقتی خانواده نمی توانستند از او حمایت مالی کنند شبها تا دیر موقع بیدار بوده و غذاهای ایرانی درست می کرده و به رستوران های هندی میفروخته و از این طریق هم خرج تحصیلش را فراهم می کرده و هم برا خانواده اش خرجی می فرستاده است.

اما نقطه ی اوج برنامه ی دیشب بوسه ی مرصع بر دستان مادرش بود. او به پاس سالها رنجی که مادر برایش کشیده بود دستان پینه بسته اش را بوسید تا تشکر کند از زنی که رنج دوری دخترش را سالها تحمل کرد و بعد از هر نماز دست هایش به طرف معبود دراز بود که خدایا هر کجا هست سلامت باشد تا غنچه ی زندگیش شکوفا شود و میوه دهد.

حالا دکتر مرصع صیادی به عنوان زنی که بر محدودیت های زمان و مکانش غلبه کرده استوار و امیدوار به آینده ی راه است. راهی دشوار که پایانش شیرین و دلچسب خواهد بود. او فقط یک پیام برای زنان دارد: ناامید نشوید! سدها را کنار بزنید و خودتان را دریابید! شما اقیانوس هستید به قطره بودن اکتفا نکنید.

گفتنی است دکتر مرصع صیادی دارای دکترای فرهنگ و زبان های باستانی از کشور هند است.

از این پژوهشگر ادبی و مدرس دانشگاه، پیش از این آثار دیگری همچون «بررسی واژه شناسی و آواشناسی گویش بردستان»، «صرف و نحو واژگان گویش بردستان» و «بررسی گویش دشتستان» به چاپ رسیده است. از وی همچنین کتاب های  «ترجمه دایره المعارف بزرگ پورانا»، «ترجمه اسناد کنسولگری بریتانیا در خلیح فارس»، «بررسی واژگان مشترک فارسی و هندی»، «بررسی گویش کولی های بوشهر» و «ریشه شناسی منتخبی از واژگان سنسکریت در گویش های جنوب غربی»، نیز منتشر شده است.

جنوب نیوز- مرضیه جهاندیده-