در این میان نقش ادبیات کودک و نوجوان پررنگ می‌شود، وقتی به کتاب فروشی مراجعه می‎کنید و می‎خواهید برای کودک خود کتابی مناسب سن او تهیه کنید مطمئنا اولین چیزی که توجه شما را جلب می‌کند زرق و برق کتاب و نقاشی‌‌های آن است اما هر چه در شناسنامه کتاب جستجو کنید نشانی از تایید یک روانشناس کودک یا جامعه شناس نخواهید یافت و این کار را برای والدینی که می‌خواهند یک اتفاق فرهنگی را برای کودک خود رقم بزنند دشوار می‌کند.

آیا محتوای همه‌ی کتب چاپ شده در حوزه‌ی کودک و نوجوان مناسب مطالعه‌ی آنها است؟ آیا این کتاب برطرف کننده‌ی نیازهای روحی و کنترل احساسات و سیراب کردن دریای کنجکاوی آنان خواهد بود؟ آیا این کتب برای هر کودک با هر روحیه ای مناسب است یا همانند داروی جسمی شان برای نیاز‌های روحی‌اشان باید کتابی خاص با ادبیات خاص معرفی شود؟

ای کاش با دلسوزی بیشتری به این مورد بنگریم و با کمک از متخصصین کارآزموده که تعدادشان در دیارمان کم نیست گامی نو در راستای اشاعه‌ی فرهنگ کتاب خوانی و ادبیات کودک و نوجوان برداریم.

متاسفانه آن‌قدر در این زمینه فقر داریم که تیراژ کتب خارجی با فرهنگ غیر مشابه آن هم مربوط به سده‌های قبل بسیار بیشتر از کتاب هایی است که در مملکت خودمان نوشته می‌شود آن هم برای روحیه‌ی فرزندانمان که بسیاری از آنها کتاب‌های یک‌بار مصرف هستند.

اهمیت ادبیات کودک و نوجوان ازآن رو بالااست که فقط محدود به کتاب نیست، بلکه گاهی منجربه ساخت فیلم و نمایش‌هایی می‌شود که این بار به صورت بصری ذهن آنان را درگیر ‌می‌کند.

همه‌ی کودکان دهه‌ی ۱۳۶۰سریال‌های قصه‌های مجید و سمندون را به خاطر دارند سریال‌هایی که یکی زندگی، آرامش و محبت را بین دو نسل مختلف نمایش می‌داد و از دیگری چیزی جز ترس از یک شخصیت بد هیبت در بین کودکان آن روزها نیست.

حال بیاییم فکری کنیم برای کودکانی که امانت دار تربیت، آینده و طرز فکر آنان هستیم و از زاویه‌ای دیگر به این حوزه بنگریم.

مهدیه خسروی

انتهای پیام/